Ik begin langzaam aan de gebruiksaanwijzing te kennen van ons gezin, dat werd wel tijd na al die jaren. Ik denk vooral dat je nooit moet vergelijken met anderen. En ik weet het je doet het toch, we zijn gewoon zo opgegroeid door te kijken naar anderen en te leren van anderen. Maar ik herken van mijzelf dat ik vaak gedaan heb wat anderen ook doen, maar het werkte niet. Ik zit nu eenmaal anders in elkaar, en deze ontdekking kwam vooral naar voren toen ik zelf kinderen kreeg.

Kinderen gaan je lekker spiegelen en je ziet gedrag voorbij komen waar je zelf ook ‘last’van had. Doordat ik hier weer mee aan de slag ga, ontstaat er bij mij bewustwording en heling. En geloof maar daar moet je soms echt weer even door de pijnstukken heen, leuk of niet. Ook als je de worsteling ziet van je kind op school en in zichzelf, je herkent jezelf weer precies terug.

Toen ik jonger was, was er nog maar weinig bekend over gevoeligheid. Naar schoolgaan was toen en nu nog steeds een uitdaging. Maar omdat ik de gebruiksaanwijzing van mezelf en onze kinderen ken, kan ik ze wel veel beter ondersteunen waar nodig. Maar ondanks dat je meer weet, kan je nog niet altijd alles oplossen helaas.

Onze dochter ging vanaf ze klein was huilend en overstuur naar school, dag in dag uit. Het was een hele opgave om ze zo achter te laten. Er zijn wat tranen gevloeid, wat ons vooruit bracht was hoop…. morgen word het beter. Bij elke glimlach was er weer hoop, en dan ging het weer even goed en weer flinke stappen terug uit.

Ik heb allerlei coaching trajecten gevolgd met haar, zonder succes. In groep 5 na de lockdown weer terug naar school, en toen ging het helemaal mis. Het was ons meisje niet meer, ze had het zo zwaar dat ze niet meer functioneerde. We hebben de keuze gemaakt om een andere school te gaan zoeken voor haar, en dit hebben we heel snel gerealiseerd. Voor ons wat dit de enigste optie, na zoveel anderen opties te hebben geprobeerd. Ze heeft hier zelf aan meebeslist, ja heel graag zei ze. Wij kunnen voor haar deze keuze maken maar zij moet helemaal op nieuw beginnen.

Op korte termijn heeft ze afscheid van haar klas genomen en mocht ze naar de nieuwe school. Het heeft uiteindelijk 3 weken geduurd voor we onze dochter weer zagen stralen en zingen en dansen. Ze werd eindelijk weer kind zonder zorgen. Ze is met sprongen vooruit gegaan in haar ontwikkeling, gedrag en in haar welzijn. Ze heeft zelfvertrouwen en ziet de toekomst weer positief in. We zijn zo trots en zijn heel blij dat we deze stap hebben gemaakt. En super stoer hoe zij deze uitdaging heeft aangepakt.

Mama rijd ochtends en middags een rondje langs twee verschillende basisscholen in verschillende dorpen, maar het is het mij alles waard. Het belangrijkste is als je kind lekker in zijn of haar vel zit en gewoon kind kan zijn. En je wil niet weten hoeveel reacties we van ouders gehad hebben, dat we dat gewoon aandurven. Maar door mijn oude pijn weet ik hoe het was, en kan ik de stap zetten, maar uiteindelijk heeft ze het zelf aangenomen en mee aan de slag gegaan.

%d bloggers liken dit: